गुरुको सेवा गर्दा–गर्दा जति जति हामी सेवामा तल्लीन हुँदै जान्छौँ, त्यति त्यति हाम्रो आफ्नो काम पनि गुरुको सेवाको निम्ति हुँदै जान्छ। जस्तै, खाना पकाएर खानु। यो त संसारी काम थियो। तर मलाई खाना खानु छ ताकि शक्ति मिलोस् र गुरुको सेवा गरूँ। यो भावले गर्नासाथ खाना पकाएर खानु पनि सेवा हुन गयो। थकाइ लाग्यो भने सुत्छौँ। यो पनि संसारी काम हो। तर सुत्नु छ ताकि भोलि फेरि गुरुको सेवा गर्न सकियोस्। यो भाव बनाउने बित्तिकै अब सेवा हुन गयो। विभिन्न ठाउँमा लगानी भएको धनको रक्षा गर्नु पनि संसारी काम हो। तर त्यसबाट भएको आम्दानीले गुरुको सेवा गर्ने सङ्कल्प सहित गर्‍यौँ भने अब त्यो पनि सेवा हो। जागिर खानु संसारी काम हो। तर त्यसबाट मेरो घरपरिवार चल्छ। अलिकति बचेकोले यथासम्भव गुरुको पनि सेवा गर्न सक्छु। बचेको समयमा साधना गर्नमा जोड दियौँ भने अब जागिर खानु पनि सेवा नै हो।