अर्थात्, भगवान्‌लाई जान्नको निम्ति श्रोत्रिय ब्रह्मनिष्ठ महापुरुषको शरणमा जानुपर्छ। श्रोत्रिय भन्नाले वेदशास्त्रको ज्ञान भएको अनि ब्रह्मनिष्ठ भन्नाले स्वयम् भगवान्‌को साक्षात्कार गरेको, भगवान्‌को अनन्त आनन्द प्राप्त गरेको। यस्तो महापुरुषलाई नै गुरु मान्नुपर्छ। यस्तो गुरुले हामीलाई वेद-शास्त्रको ज्ञान प्रदान गर्नुहुन्छ। वास्तविक गुरुको बाहिरी परिचयको कुनै पनि महत्त्व हुँदैन। उहाँभित्र ईश्वरीय अनन्त आनन्द छ कि छैन? यही प्रमुख योग्यता हो। वास्तविक गुरु कुनै प्राचीन गुरु–शिष्य परम्परामा नै हुनुपर्छ भन्ने पनि छैन। दुई वटा योग्यता अनिवार्य हो– १. समस्त वेदशास्त्रको ज्ञान (श्रोत्रिय) २. भगवान्‌को प्रेम प्राप्त (ब्रह्मनिष्ठ)। यसबाहेक अन्य कुनै पनि योग्यता चाहिँदैन। भगवान्‌ले गीता र भागवतमा पनि यही बताउनुभएको छ।