यस प्रकारले देवता र ऋषिहरूका बिचमा विवाद चलेकै बेलामा राजा वसु पनि त्यही बाटोबाट जाँदै थिए। ती बसुको नाम उपरिचर थियो। उनलाई देखेर ब्रह्मर्षिहरूले देवताहरूलाई भने– ‘यी राजाले हाम्रो शङ्काको समाधान गर्न सक्छन् किनकि यी यज्ञ गर्नेवाला, अत्यन्त दानी, श्रेष्ठ एवं सम्पूर्ण प्राणीहरूका हितैषी हुन्। त्यसैले यिनले शास्त्रको विपरीत कुरा बताउन सक्दैनन्।’ ऋषिहरूले यति भनेपछि देवताहरूले पनि समर्थन गरेर दुवै दल एकैसाथ राजा वसुसमक्ष पुगेर प्रश्न गरे– ‘हे राजन! केद्वारा यज्ञ गर्नुपर्छ? बाख्रोद्वारा कि अन्नद्वारा?’ यो सोध्नासाथ वसुले कसको मत के छ भनेर जान्नको लागि आग्रह गरे। ऋषिहरूले हाम्रो मत अनुसार अन्नद्वारा यज्ञ गर्नुपर्छ भने। देवताहरूले हाम्रो मत अनुसार पशुद्वारा यज्ञ गरिनुपर्छ भने। देवताहरूको मत जानेपछि वसुले देवताहरूको पक्षमा फैसला गर्दै भने कि अजको अर्थ बाख्रो हो, त्यसैले बाख्रोद्वारा यज्ञ गर्नुपर्छ। ऋषिहरूलाई थाहा थियो कि यी वसुले जानीजानी गलत कुरा बोले। त्यसैले ऋषिहरूले वसुलाई भने– ‘हे राजन्! तिमीले अजको अर्थ अन्न हो भन्ने जानीजानी देवताको पक्ष लियौ। त्यसैले यदि तिम्रो कुरा सत्य हो र हामीले शास्त्रविरुद्ध भनेका छौँ भने हाम्रो पतन होस्। तर यदि तिमिले वेद एवं वेदका सूत्रविरुद्ध भनेका छौ भने तिम्रो पतन होस्। तिम्रो आकाशमा उड्ने शक्ति नष्ट भएर, तिम्रो पतन भएर पाताल पुग्नेछौ।’ यति भन्नासाथ तत्काल ती राजा उपरिचरको पतन भयो।